digidtyle

پایان نامه بروز زخم فشاري در بيماران در معرض خطر بر اساس مقیاس برادن و پیش بینی کنندگی عوامل مرتبط

پایان نامه بروز زخم فشاري در بيماران در معرض خطر بر اساس مقیاس برادن و پیش بینی کنندگی عوامل مرتبط

پایان-نامه-بروز-زخم-فشاري-در-بيماران-در-معرض-خطر-بر-اساس-مقیاس-برادن-و-پیش-بینی-کنندگی-عوامل-مرتبط

این پایان نامه در قالب فرمت word قابل ویرایش ، آماده پرینت و ارائه به عنوان پروژه پایانی میباشد.


مقدمه:زخم فشاری، یک آسیب بافتی است که به واسطه فشار ایجاد می شود و می تواند پوست، عضله، بافت همبند، غضروف و استخوان را درگیر کند. زخم فشاري،  يك فرايند دردناك، ناتوان كننده می باشد و سلامتي فرد را با افزايش مرگ ومير و ناخوشي برحسب افزايش طول مدت بستري، افزايش ميزان عفونت و افزايش نياز براي روش هاي جراحي به مخاطره مي اندازد امروزه زخم فشاری پس از سرطان و بیماریهای قلبی عروقی،  سومین بیماری پر هزینه محسوب می شود.

 .هدف: هدف از این مطالعه، تعیین ميزان بروز زخم فشاري در بيماران در معرض خطر بر اساس مقیاس برادن وپیش بینی کنندگی  عوامل مرتبط بر ایجاد آن بود.

مواد و روش ها: این پژوهش یک  مطالعه مقطعی از نوع توصیفی- تحلیلی می باشد نمونه گیری به طورتدریجی بر روی 350 بیمار بستری در بخش های ارتوپدی،آی سی یوها، داخلی اعصاب در مراکز آموزشی درمانی منتخب شهر رشت انجام شد.  ابزار جمع آوری اطلاعات در این پژوهش شامل پرسشنامه  3 قسمتي بود. قسمت اول، فرم ثبت ویژگی های فردي- اجتماعي و طبی، قسمت دوم، فرم ثبت محل هاي شایع برای بروز زخم فشاری، قسمت سوم، مقیاس پیشگویی کننده برادن.داده ها از طریق آزمون های تی، کای دو، فیشر و رگرسیون لجستیک مورد تحلیل آماری قرار گرفت.

نتایج:از 350بیمار مورد مطالعه، 221 بیمار مرد و 129 بیمار زن بودند.و میانگین سنی بیماران 20.54_+77/49 بود.میزان بروز زخم فشاری در این مطالعه 6/22 درصد بوده است. بیشترین میزان بروز زخم فشاری در بیماران بستری در بخش های آی سی یو  ایجاد شده بود.شایع ترین محل برای ایجاد زخم فشاری، پاشنه پا(8 درصد)، باسن(7/5درصد)، ساکروم(4/3 درصد) بود.در آنالیز رگرسیون لجستیک احتمال تشکیل زخم فشاری در بیماران دارای ادم، 16/4برابر،  در بیماران با میانگین سطح هوشیاری پایین تر،  81/0 برابر، در بیماران دارای بیماری مزمن،  31/2 برابر، در بیماران دارای ترکشن،  24/2 برابر ، در بیماران دارای بی اختیاری مدفوع،  71/2 برابر، در بیماران دارای بی اختیاری ادرار 4/0 برابر، در بیماران با مدت بستری طولانی تر،  17/1 برابر ، در بیماران مسن تر،  02/1 برابر  افزایش یافته بود. شانس تشکیل زخم فشاری در درک حسی کاملا' محدود در برابر عدم اختلال حسی 1.71 برابر و در درک حسی کمی محدود 59/3 برابر افزایش یافته بود. شانس تشکیل زخم فشاری در حرکت خیلی محدود در برابر عدم محدودیت در تحرک 82/3 و در برابر کاملا' بی حرکت 97/19 برابر افزایش یافته بود.شانس تشکیل زخم فشاری در زیر مجموعه مشکل بالقوه اصطکاک در برابر عدم مشکل در اصطکاک 47/2 و در زیر مجموعه مشکل 51/6 برابر افزایش یافته بود.

نتیجه گیری: میزان بروز زخم فشاری در ایران مشابه سایر کشور ها می باشد، استفاده از یک روش استاندارد ارزیابی بیمار و توجه به عوامل ایجاد زخم فشاری قبل از بستری می تواند در شناسایی بیماران در معرض خطر و کاهش بروز زخم فشاری تأثیر بسزایی داشته باشد.

پوست وسیع ترین  بافت بدن است و حدود 15 درصد وزن بدن را به خود اختصاص داده است. پوست داراي ساختماني پيچيده است و اعمال متعدد و اساسي در بدن انجام مي دهد كه شامل حفاظت فيزيكي و شيميايي،  عملكرد حسي،  تعادل مايع،  تنظيم درجه حرارت، ايجاد واكنش هاي كهيري و حساسيت و بر افروختگي، توليد ويتامينD مي باشند.  پوست در بيا ن احساسات نقش داشته و در مفهوم از خود و تصوير ذهني از جسم خويش نيز دخالت مي كند . پس داشتن پوست سالم از جنبه هاي مختلف بسيار مهم مي باشد . تغيير در تماميت پوست خطر ناك است و مي تواند تهديد كننده زندگي باشد . اين امر در افراد سالخورده، افراد بي حركت، ا فراد دچار مشكلات مزمن و افراد بستري در واحد هاي مراقبتي حاد مهم است .زخم هاي فشاري شايع ترين علت اختلال در تماميت پوست هستند (1) .

زخم فشاری  يك مشكل شایع و پرهزينه در مراقبت از بيماران مي باشد بروز زخم فشاري يك شاخص كليدي در مراقبت پرستاري محسوب می گردد و  به عنوان يك مشكل با ليني مهم در اجرای مراقبت سلامتي مطرح بوده و با مرگ و مير و ناخوشي همراه است (2) .

 زخم های فشاری، مسئله ای  است كه از دير باز وجود داشته است و قدمت زخم فشاري و درمان آن به اندازه عمر بشر است . مصريان باستان با مشكل زخم فشاري آشنا بوده اند.  قديمي ترين دست نوشته موجود در خصوص زخم فشاري متعلق به فابريكوس هيلدانوس[1] است . در این پاپیروس[2] 5000 ساله،  يك پزشك مصري زخم فشاري را در يك بيمار ضايعه نخاعي به عنوان زخمي كه درمان نمي شود، توصيف كرده است . در موميايي هاي مصري شواهدي از وجود  زخم هاي فشاري مشاهده شده كه با قطعه اي از پوست يك حيوان پوشانده شده بودند و برخي از اين زخم ها حتي در خود نشانه هايي از التيام نيز داشتند . در اروپا در قرن 16 ميلادي جراح فرانسوي امبروز پار[3] زخم هاي فشاري را به عنوان يك بيماري التيام ناپذير كه فقط استراحت، ورزش و يك رژيم غذايي خوب مي توانند در بهبود آن تاثير گذار باشند،  توصيف كرد (3) .زخم هاي فشاري سال ها به غلط زخم بستر نامیده می شد، اما پس از درك تاثير فشار در ايجاد زخم فشاري، عبارت زخم فشاری به جای واژه زخم بستر به کار می رود (4) . امروزه زخم فشاری پس از سرطان و بیماریهای قلبی عروقی،  سومین بیماری پر هزینه محسوب می شود (5) . هر گونه ضايعه اي كه در اثر فشار مداوم،  کشش، نیروی اصطکاک ايجاد شده و منجر به آسیب پوست و بافت هاي زيرين آن شود، زخم فشاری  نامیده می شود (6). زخم فشاري،  يك فرايند دردناك، ناتوان كننده بوده و سلامتي فرد را با افزايش مرگ و مير و ناخوشي برحسب افزايش طول مدت بستري، افزايش ميزان عفونت و افزايش نياز براي روش هاي جراحي به مخاطره مي اندازد (7). رویکرد علمی به زخم فشاری از قرن 19 آغاز شد (8) .

ساليانه در آمريكا، بیش از 3/1 ميليون بزرگسال دچار زخم فشاری می شوند. میزان شیوع آن متغیر است و به شرایط بالینی بستگی دارد . شيوع آن در بیمارستان ها 38-4درصد و در مراقبتهای طولانی مدت 9/23-2/2درصد و در مراقبتهای در منزل 17-0 درصد است. شیوع زخم فشاری در سالمندان بین 11-3  درصداست(5) . شیوع زخم فشاری در آمریکا از6/13درصد براي بيماران با مدت بستري كم و 1/42 درصدبراي بيماران با بستري طولاني مدت ذکر گردیده است (9) .

شیوع زخم فشاری در بخش مراقبت ویژه بیمارستان های دانمارک4درصد ودربیمارستان های آلمان تا 49درصد می  باشد (10) . در سال 2002  میزان شیوع زخم فشاری در بیمارستان های اروپایی حدود 1/ 18 درصد برآورد شده است. و  زخم فشاری درجه 2،3 و 4 در بیمارستانهای آمریکا 11-3 درصد و در بیمارستان های هلند 8/11-6/7 درصد برآورد شده است (5) .

افراد سالمندی که برای انجام اعمال ارتوپدی(نظیر تعویض مفصل ران و درمان شکستگی استخوان های دراز) در بیمارستان بستری می شوند با میزان بروز 66 درصد و بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه  با میزان بروز 33 درصد بیش از بیماران دیگر در معرض خطر ابتلا به زخم فشاری قرار دارند(4).

 بیماری و مرگ ومیر با زخم فشاری رابطه معنی داری دارند . میزان مرگ در بیماران دارای زخم فشاری،

 6-2 درصد بیش از بیماران فاقد زخم است. شایع ترین علت مرگ در بیماران دارای زخم فشاری مزمن، نارسایی کلیه و آمیلوئیدوزیس[4] و در افراد دارای زخم  فشاری  حاد،  وجود  بیماریهای  همراه  یا  سپسیس[5]

 می باشد (11) . در بیماران با سابقه تشکیل زخم فشاری، میزان بروز زخم فشاری مجدد در طی یک دوره 6 ماهه، 26 درصد افزایش می یابد. بهبود زخم فشاری در بیماران دچار بیماری های مزمن در بعضی از موارد یک سال طول کشیده است(4). در مطالعه ریحانی کرمانی و حقیری( 1386 (، میزان بروز زخم فشاری  در بخش مراقبت های ویژه جراحی مغز و اعصاب  و ستون فقرات بیمارستان باهنر کرمان،  22.7درصد بوده است (12) . تقریبا'60 - 57 درصد زخم های فشاری در بیمارستان در دو هفته اول بستری شدن رخ میدهد  و 70 درصد آن در افراد بالای 70 سال ایجاد می شود .  95 درصد زخم های فشاری در اندام های تحتانی ایجاد می شود،  36 درصد زخم های فشاری در ساکروم[6] و 30 درصد در پاشنه تشکیل می شود (5) .درکشورهای پیشرفته که امید به زندگی افزایش یافته است،  میزان بروز زخم فشاری نیز افزایش یافته است (13) .

بیماران بد حال بستری در بخش های ویژه مستعد ایجاد زخم فشاری ناشی از بی تحرکی و تماس مکرر با عوامل خطر مرتبط با توسعه زخم فشاری می باشند (14). در بخش مراقبت ویژه به ازای هر روز اتصال به دستگاه تهویه مکانیکی، خطر ایجاد زخم فشاری 2/4 درصد افزایش می یابد (15)  .                                                                          &nbs

توجه : فایل بالا دارای پشتیبانی و امکان پیگیری است که با کلیک بر روی (دریافت فایل) نمایش داده خواهد شد

با تشکر از انتخاب شما