digidtyle

بررسی سطح اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی گیلان و عوامل مرتبط با آن

بررسی سطح اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی گیلان و عوامل مرتبط با آن

بررسی-سطح-اجتماعی-شدن-حرفه-ای-دانشجویان-پرستاری-دانشگاه-علوم-پزشکی-گیلان-و-عوامل-مرتبط-با-آن

این پایان نامه در قالب فرمت word قابل ویرایش ، آماده پرینت و ارائه به عنوان پروژه پایانی میباشد.


مقدمه : اجتماعی شدن حرفه ای فرایندی است که طی آن افراد، ارزش ها، هنجارها، رفتارها و مهارت های اجتماعی مرتبط با یک حرفه را کسب می نمایند و حس هویت نسبت به یک رشته تخصصی را درونی می سازند.این فرایند با ورود به برنامه آموزش پرستاری آغاز می شود و با اتمام این دوره و ورود به محیط های کاری ادامه می یابد.بدین ترتیب شکل گیری پرستاری به عنوان یک حرفه از طریق اجتماعی شدن حرفه ای صورت می گیرد.

هدف : هدف از این مطالعه تعیین سطح اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گیلان و عوامل مرتبط با آن می باشد.

مواد و روش ها : پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی از نوع توصيفي است و جامعه پژوهش کلیه دانشجويان كارشناسي پيوسته پرستاري دانشكده شهيد بهشتي رشت(211نفر)تشکیل می دادند که از طریق سرشماری وارد مطالعه شدند.ابزار مورد استفاده پرسشنامه ای محقق ساخته و برگرفته از عبارات مندرج در ابزار استفاده شده توسط شهیم و برخی از گویه های ارائه شده توسط چاو و همکاران بود که بعد از تعیین روایی و پایایی در اختیار نمونه ها قرار گرفت.اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS 19 تجزیه تحلیل شد.

نتایج : در ارتباط با سطح اجتماعی شدن حرفه ای نتایج نشان داد که در بررسی کلی ، 19درصد در حیطه متوسط و اکثر نمونه های مورد پژوهش (81%) از سطح خوبی برخوردار بودند.و به طور کلی اجتماعی شدن حرفه ای با عواملی از قبیل تاهل(p=0/045)، سن(p=0/029,r=0/151)،محل سکونت خانواده(p=0/04)،تحصیلات مادر(p=0/023)،کار دانشجویی(p=0/031)،مدرسین نظری(p=0/0001)،مدرسین بالینی(p=0/032)،داشتن اطلاعات راجع به حرفه پرستاری قبل از ورود به رشته(p=0/0001)،منطبق بودن تصویر ذهنی قبلی از این حرفه با واقعیت های موجود(p=0/0001)،علاقه به رشته(p=0/0001) ارتباط آماری معنی داری داشته است. اما تنها عوامل مرتبط تعیین کننده سطح اجتماعی شدن حرفه ای در واحدهای مورد پژوهش از بین همه متغیرهای مورد مطالعه ، متغیر مربوط به داشتن اطلاعات قبل از ورود به رشته پرستاری (P=0/004) و متغیر مربوط به تطابق واقعیت های موجود دراین حرفه با با تصویرذهنی قبلی ازاین حرفه(P=0/004) می باشد.

بحث و نتیجه گیری: اجتماعی شدن حرفه ای، فرایندی ضروری و لازم در حرفه پرستاری است که باید بیشتر در برنامه ها به آن توجه شود.همچنین شناخت وضعیت اجتماعی شدن حرفه ای و عوامل مرتبط با آن می تواند توجه مسئولین را، در راه نیاز به فراهم کردن امکان تجربه و استقلال بیشتر در عمل و در مجموع فراهم نمودن شرایط ارائه مراقبت پرستاری به صورت اصولی و همه جانبه جلب نمود.لذا می توان در جهت حفظ و ارتقا آن از مواردی مانند درک از پرستاری، هدایت اعضا هیئت علمی و مدیریت و حمایت های خدمات پرستاری استفاده شود.

             اجتماعی شدن فرایندی است که در سرتاسر زندگی انسان ها جریان دارد(1)طی این فرایند که حاصل تعامل فرد، محیط و ارتباطات بین فردی است(2)افرادامکان می یابند؛ نقش ها، ارزش ها و موقعیت های لازم برای حضور در سازمان های اجتماعی را فرا گیرند.فرایند اجتماعی شدن با یادگیری هنجارها و نقش های خانواده و خرده فرهنگ های آن آغاز می گردد و طی این فرایند، فرد خود را درون اعضای یک گروه و با فرهنگ خاص آن گروه تطبیق می دهد(1).

           ازجمله مفاهیم مطرح که دربسیاری از موارد به جای مفهوم اجتماعی شدن بکارگرفته می شود مفهوم اجتماعی شدن حرفه ای است(3).اجتماعی شدن حرفه ای فرایندی است که طی آن، افراد هویت شخصی خود را بدست می آورند و ارزش ها، هنجارها، رفتارها و مهارت های اجتماعی مناسب و مرتبط با یک حرفه را از طریق دانش، نگرش و مهارت ها کسب می نمایند و حس هویت و تعهد نسبت به یک رشته تخصصی را درونی می سازند (4).به بیانی دیگر اجتماعی شدن حرفه ای زمانی تحقق می یابد که هر فردی برای موفقیت در هر حرفه ای از دانش و مهارت کافی و موردنیاز آن حرفه برخوردار باشد(5).

          چاو[1] باتوجه به  اهمیت و نقش  فرایند اجتماعی شدن حرفه ای؛ بر لزوم  برخورداری از یک  چهارچوب اوليه براي توسعه حيطه هاي مشخص این فرایند تاکید نموده و از حیطه های زیر به عنوان اضلاع اصلی این چهارچوب نام برده است: الف) حیطه ارزش گذاری و شناخت از حرفه: اجتماعی شدن حرفه اي در این حیطه به معنای درک قوانین و اصولی است که تمامیت سازمان را حفظ می کند. ب) حیطه مهارت های انجام کار : یعنی هر فرد وظايف مرتبط با شغل خود را ياد مي گيرد. ج) حیطه ارتباطات بین فردی: بر نقش تعاملات و ارتباطات بین فردی در فرایند اجتماعی شدن حرفه اي تاکید دارد. د) حیطه مدیریت و سياست هاي سازماني: تاکید آن بر موفقيت فرد در  به دست آوردن اطلاعات مرتبط با ارتباطات رسمي و غير رسمي شغلي و ساختار قدرت درون سازمانی است.تشخیص محتوی و مضمون اجتماعی شدن حرفه ای منجر به شفاف سازی ارتباط بین حیطه های اجتماعی شدن و نتایج حاصل از آن می گردد.بعنوان مثال افرادی که در حیطه مدیریت و سیاست های سازمانی به طورکامل اجتماعی شده اند، نسبت به افرادی که دراین حیطه به درستی اجتماعی نشده اند، شانس پیشرقت و ترقی بالاتری دارند.لذا اگر فردی در همه حیطه های اجتماعی شدن حرفه ای به جز در یکی، نمره بالایی کسب نماید، ممکن است با مشکل بزرگی روبرو گردد، بنابراین ممکن است فرد به درستی وظیفه خود را انجام دهد و با دیگران نیز به خوبی ارتباط برقرار نماید، اما نقص در یادگیری اهداف و ارزش های سازمانی، چالش بزرگی را در مسیر پیشرفت شغلی آن فرد قرار می دهد(6).                                                                                                

            در نظام سلامت که نیروی انسانی پایه و اساس آن را به خود اختصاص می دهد، پرستاران بزرگترین گروه ارائه دهنده خدمات را تشکیل می دهند.از اینرو توانمندی حرفه ای آنها نقش مهمی در تحقق رسالت این نظام ایفا می کند.بدین لحاظ در عصر حاضر یکی از دغدغه های متولیان سلامت در کشورهای مختلف ، میزان توانمندی حرفه ای پرستاران می باشد(2).از آنجائیکه توانمندی حرفه ای فرایندی است که در جریان تعامل با دیگران و روابط کاری مشترک شکل می گیرد و مستلزم درک و شناخت نسبت به نقش ها، ارزش ها و رفتارهای مربوط به حرفه یا گروه اجتماعی جدیدی است که فرد از طریق یادگیری و درونی سازی آنها بدان دست می یابد(1).                                                                                                                                 لذا می توان اذعان داشت كه پدیده توانمندی حرفه ای/ حرفه ای شدن نه تنها از مفاهیم بنیادی پرستاری است(7)، بلکه بخشی از فرایند «اجتماعی شدن» حرفه نیز قلمداد می شود و باید در طول دوره تحصیل تقویت و تثبیت گردد(2).زیرا دانشجوی پرستاری با اجتماعی شدن حرفه ای می تواند تعهد لازم در این حرفه را به دست آورد و با مشکل گشایی و رعایت مقررات و تفکر انتقادی لازم، مانند یک پرستار عمل کند(2). بررسی های مرتبط با فرایند اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری بیانگر این است که، اولين و حساس ترين مرحله زماني است كه فرد به عنوان دانشجوي پرستاري وارد محيط آموزشي و يا محيط كارآموزي خود مي شود(7).

            در این رابطه دين محمدي اظهار می دارد؛ اجتماعی شدن حرفه ای پیامد خواسته یا ناخواسته فرایند آموزشی و فرایند های محیط کار است(8).از اینرو جنبه حیاتی تکامل دانشجویان پرستاری را تشكيل مي دهد.وی می افزاید این فرایند با ورود افراد به برنامه آموزش پرستاری آغاز می شود و با اتمام دوره آموزش پرستاری و ورود به محیط های کاری ادامه می یابد(1).بدین ترتیب شکل گیری پرستاری به عنوان یک حرفه از طریق اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری صورت می گیرد.بنابراین لازم است که فرایند اجتماعی شدن حرفه ای، در زمانی که فارغ التحصیلان جدید کار خود را به عنوان پرستار در یک مرکز مراقبت سلامتی شروع می کنند، مورد توجه قرار گيرد.زیرا این امر بر روی پایداری سازمان، تعهد، رضایت شغلی، ارتباط موثر، توافق با همکاران و علایق آنان تاثیر گذار خواهد بود(9).درهمین راستا دین محمدی مهم ترین پیامدهای مثبت اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستارای را کسب هویت حرفه ای، سازگاری با نقش های حرفه ای، تعهد حرفه ای و سازمانی و در ن

توجه : فایل بالا دارای پشتیبانی و امکان پیگیری است که با کلیک بر روی (دریافت فایل) نمایش داده خواهد شد

با تشکر از انتخاب شما