digidtyle

بررسی تاثیر استفاده از امواج اولتراسونیک (low intensity ultrasound ) طی جراحی های پریودنتال

بررسی تاثیر استفاده از امواج اولتراسونیک (low intensity ultrasound ) طی جراحی های پریودنتال

بررسی-تاثیر-استفاده-از-امواج-اولتراسونیک-(low-intensity-ultrasound-)-طی-جراحی-های-پریودنتال

این پایان نامه در قالب فرمت word قابل ویرایش ، آماده پرینت و ارائه به عنوان پروژه پایانی میباشد.


مقدمه: یکی از اهداف اصلی درمان بیماری های پریودنتال حفظ استخوان آلوئولار جهت ادامه بقا دندان است. این گمان وجود دارد که در صورت تحریک فعالیت سلول های استئوبلاست و جلوگیری از فعالیت استئوکلاستیک سلول های استخوانی در طی روند درمان، بتوان ساختار استخوان را مجددا بازسازی کرد. تاثیر مثبت امواج اولتراسونیک بر تحریک فعالیت سلول های استخوانی اثبات شده است. بنابراین استفاده از وسایل اولتراسونیک یک روش موثر در تسریع روند درمان ضایعات و شکستگی های استخوانی تلقی می شود.

مواد و روش ها: این مطالعه به صورت پایلوت روی 2سگ انجام  شد. جهت ایجاد پریودنتایتیس از o ring  های ارتودنسی به مدت 4 هفته در سرویکال دندان های مولر در سمت راست و چپ مندیبل استفاده شد. عمل دبریدمان و Root planing  در سمت راست مندیبل (گروه شاهد) به وسیله قلم های دستی و در سمت چپ مندیبل (گروه هدف) به وسیله قلم پیزو (mectron-20  ) انجام گرفت. پس از اتمام عمل دبریدمان در سمت چپ قلم پیزو به مدت 10 دقیقه به منظور تحریک فعالیت سلول های استخوانی روی استخوان ناحیه کشیده شد. پس از گذشت 14 روز در نمونه 1 نمونه گیری از استخوان سمت راست و چپ مندیبل به عمل آمد. نمونه گیری در نمونه 2 پس از گذشت 21 روز صورت گرفت.

یافته ها: نتایج این مطالعه حاکی از آن بود که به لحاظ آماری امواج اولتراسوند نتوانسته است تأثیری مثبت یا منفی بر روند ترمیم استخوان، از جمله تعداد استئوبلاست ها و استئوکلاست ها، واسکولاریتی، تشکیل الیاف کلاژن، ارتشاح سلولهای آماسی، تشکیل کال استخوانی، وجود شواهد رمادلینگ استخوانی و وجود غضروف بالغ بگذارد. (p>0.05)

نتیجه گیری: با توجه به یافته های مطالعه به نظر می رسد به منظور حصول نتایج دقیق تر و مطمئن تر در مورد ارجحیت هر یک از این روش ها، طراحی و انجام مطالعات تکمیلی با حجم نمونه بیشتر ضروری می باشد.

مقدمه:

در جریان بیماری های پریودنتال یکی از ساختمان هایی که ممکن است دچار آسیب شود استخوان حمایت کننده دندان یا استخوان آلوئولار است. بنابراین یکی از اهداف اصلی درمان بیماری های پریودنتال حفظ استخوان آلوئولار جهت ادامه بقا دندان است. با توجه به اینکه بسیاری از بیماری های پریودنتال همراه با تحلیل استخوانی در استخوان فکین است این گمان وجود دارد که در صورت تحریک فعالیت سلول های استئوبلاست و جلوگیری از فعالیت استئوکلاستیک سلول های استخوانی در طی روند درمان، بتوان ساختار استخوان را مجددا بازسازی کرد و بقای دندان را به آن بازگرداند. محققین علم پزشکی تاثیر مثبت امواج اولتراسونیک را بر تحریک فعالیت سلول های استخوانی به اثبات رسانده اند. بنابراین امروزه استفاده از وسایل اولتراسونیک یک روش موثر در تسریع روند درمان ضایعات و شکستگی های استخوانی تلقی می شود. مسلم است که در صورت تاثیر مشابه امواج اولتراسونیک بر ساختار استخوانی فکین واستخوان آلوئولار می توان از این امواج جهت تحریک سلول های استخوان ساز در درمان بیماری های پریودنتال طی جراحی ها استفاده کرد و این در حالی است که استفاده از وسایل اولتراسوند در روند درمان بیماری های پریودنتال محدود به SRP و حذف بافت گرانولیشن التهابی طی جراحی ها می باشد. لذا هدف از این مطالعه بررسی تاثیر استفاده از امواج اولتراسونیک (low intensity ultrasound ) طی جراحی های پریودنتال بر فعالیت سلول های استخوانی مندیبل در سگ می باشد.

 

 

کلیات:

انساج پریودونتال دارای 4 جزء اصلی لیگامان پریودونتال، لثه، سمان و استخوان آلوئول هستند که ساپورت لازم برای حفظ دندان ها در فانکشن را فراهم می آورد.(1) این اجزا به صورت یک واحد تکاملی و عملکردی هستند که هر کدام از آن ها، از جمله استخوان آلوئول، در جریان بیماری های پریودنتال ممکن است دچار آسیب شود. استخوان آلوئولار نقش استخوان حمایت کننده دندان را دارد که در روند بیماری های پریودونتال با ازدیاد فعالیت استئوکلاست ها دچار تحلیل میگردد و پروگنوز درمان را تحت تاثیر قرار میدهد.

درمان پاکت از طریق جراحی:

درمان جراحی پاکت میتواند به منظور اطمینان از برداشتن کلیه عوامل تحریکی از سطح دندان و یا حذف یا کاهش عمق پاکت پریودونتال انجام گیرد.

کارآیی درمان پریودونتال به حذف کامل جرم، پلاک و سمنتوم آلوده از سطوح دندان وابسته است. وجود تضاریس در سطح ریشه اغلب جراحی را مشکل تر می سازد. با عمیق تر شدن پاکت، سطحی که باید جرم گیری شود افزایش یافته، زبری سطح ریشه بیشتر به نظر رسیده و دستیابی ضعیف میشود. تمام این مشکلات میتواند با بریدن یا جابجا کردن دیواره بافت نرم پاکت کاهش یابد چون به این طریق مشاهده و دسترسی به سطوح ریشه افزایش می یابد. با استفاده از روش فلپ و تکنیک ژنژیوکتومی میتوان به این نتایج دست یافت. از طرفی حذف پاکت به معنای کاهش عمق پاکت های پریودونتال تا حد سالکوکس فیزیولوژیک است که بیمار توانایی تمیز کردن آن را دارد. با انتخاب صحیح بیمار هم تکنیک های کاهشی و هم تکنیک های افزایشی در کسب این هدف موثر واقع میشود. وجود پاکت نواحی ای را ایجاد میکند که تمیز نگاه داشتن آن برای بیمار غیرممکن بوده و خود باعث افزایش عمق پاکت میشود.(1)

 

نتایج جراحی پاکت:

پاکت پریودونتال ممکن است در مرحله فعال یا غیر فعال باشد. در پاکت فعال بعد از درمان تغییرات آماسی در دیواره پاکت کاهش یافته و موجب غیرفعال شدن پاکت و کاهش عمق آن میشود. گاهی پاکتهای غیرفعال ممکن است با LJE التیام پیدا کنند. هرچند این شرایط اغلب ممکن است ناپایدار بوده و احتمال عود و تشکیل پاکت اولیه همیشه وجود دارد.

موارد تجویز جراحی پریودونتال:

یافته های زیر میتواند از موارد تجویز جراحی پریودونتال باشد:(1)

  1. نواحی دارای کانتور استخوانی ناهماهنگ، کوریدورهای عمیق و ضایعات دیگر
  2. پاکت های روی دندان ها به گونه ای باشد که برداشت کامل عوامل تحریکی از روی ریشه از نظر کلینیکی غیرممکن به نظر برسد. این حالت معمولا در نواحی مولر ها و پرمولر ها روی میدهد.
  3. در موارد درگیری فورکیشن درجه II و III جهت حذف کامل عوامل موضعی، و نیز در صورت نیاز به قطع ریشه
  4. پاکتهای داخل استخوانی در ناحیه دیستال مولرهای انتهایی که غالبا با مشکلات موکوژنژیوال پیچیدگی پیدا میکنند.
  5. التهاب های پایدار در نواحی دارای پاکت متوسط تا عمیق
  6. در نواحی با پاکت های کم عمق یا سالکوس نرمال، وجود آماس پایدار ممکن است در ارتباط با وجود مشکلات موکوژنژیوال باشد که نیاز به جراحی جهت برطرف نمودن آن دارند.

 

 

روش های درمان پاکت:

روش های درمان پاکت را میتوان تحت سه عنوان اصلی طبقه بندی نمود:(1)

  1. تکنیک های new attachment: که نتایج ایده آل دارد زیرا با ایجاد چسبندگی مجدد لثه به دندان در ناحیه ای کرونالی تر از عمق پاکتی که قبلا وجود داشت، پاکت حذف می شود. این روش ها معمولا با تشکیل استخوان و بازسازی PDL و سمنتوم همراه است.
  2. برداشتن دیواره پاکت: معمول ترین روش است. دیواره پاکت، بافت نرم ودر مواردی که پاکت داخل استخوانی وجود دارد استخوان را نیز شامل میشود. این دیواره را میتوان به روش های زیر برداشت:
  • Shrinkage یا retraction: به این ترتیب که با انجام جرم گیری و تسطیح سطح ریشه فرآیند آماسی برطرف شده و بنابراین لثه انقباض یافته و عمق پاکت کاهش می یابد.
  • Surgical removal: با تکنیک ژنژیوکتومی یا از طریق فلپ undisplaced صورت میگیرد.
  • Apical displacement: توسط فلپ جابجا شونده به طرف اپیکال انجام میشود.
  1. برداشتن دیواره دندانی پاکت: که به صورت کشیدن دندان یا قطع قسمتی از دندان انجام میگیرد.

 

درمان انواع پاکت ها:

درمان پاکت های لثه ای

دو عامل باید در نظر گرفته شود: 1) ویژگی دیواره پاکت، 2) امکان دسترسی به آن. دیواره پاکت میتواند ادماتوز و یا فیبروتیک باشد. بافت ادماتوز بعد از حذف عامل موضعی انقباض یافته و بدین وسیله باعث کاهش یا حذف کامل عمق پاکت میگردد. بنابریان در این موارد SRP روش انتخا

توجه : فایل بالا دارای پشتیبانی و امکان پیگیری است که با کلیک بر روی (دریافت فایل) نمایش داده خواهد شد

با تشکر از انتخاب شما